ایالات متحده بار دیگر خواهان نفت ونزوئلا است

از زمانی که دولت ترامپ به برکناری نیکولاس مادورو از قدرت کمک کرد، Chevron گامی برای ورود به بازار ونزوئلا برداشته است. Chevron طی 5 سال آینده 7 میلیارد دلار آمریکا در ونزوئلا سرمایه گذاری می کند تا تولید نفتش را در آنجا دو برابر کند.

افزایش تولید Chevron و PDVSA به 600,000 بشکه در روز

شرکت های Chevron و PDVSA (شرکت نفت دولتی ونزوئلا) بر سر شرایط جدید برای سرمایه گذاری های مشترکی که با یکدیگر در این کشور اداره می کنند به توافق رسیدند، چرا که شرکت های خارجی به تنهایی مجاز به تولید نفت در ونزوئلا نیستند. با این توافق تازه، این 2 شرکت قصد دارند تولید خود را به 600,000 بشکه در روز افزایش دهند. Chevron همچنین حقوق توسعه 2 میدان نفتی جدید در کارابوبو را به دست آورده است؛ بخشی از کمربند اورینوکو که یکی از بزرگ ترین مناطق نفت سنگین جهان به شمار می رود و دقیقاً در مجاورت مناطقی قرار دارد که Chevron هم اکنون در آن ها فعالیت می کند.

Chevron انتظار دارد هزینه های کلی برای نفت ونزوئلا زیر 20 دلار آمریکا به ازای هر بشکه باقی بماند. تولید کنونی Chevron در ونزوئلا 280,000 بشکه در روز است که در مقایسه با رقم 50,000 بشکه در روز در چند سال گذشته رشد چشمگیری داشته است؛ بنابراین برنامه سرمایه گذاری جدید 7 میلیارد دلاری، تولید فعلی را تقریباً دو برابر خواهد کرد.

آنچه که رخ داد

این یک سرقت بزرگ در روز روشن است که در پوشش این توجیه عرضه می شود: کنترل نفت ونزوئلا توسط ایالات متحده بهتر از تسلط چین یا روسیه بر آن است. Chevron هرگز ونزوئلا را ترک نکرد، حتی زمانی که تحریم های سنگین ایالات متحده علیه این کشور بیشتر فعالیت های تجاری در آنجا را متوقف کرده بود؛ بنابراین هنگامی که مادورو کشورش را فروخت، ایالات متحده بار دیگر آزادی عمل یافت تا سرمایه گذاری ها را تشویق کند و از آنجا که Chevron پیش از این در آنجا حضور داشت، کار تمام شده بود.

این نخستین تلاش ایالات متحده برای دست اندازی به نفت ونزوئلا نیست.

شرکت های ExxonMobil و ConocoPhillips همچنان تبعات آخرین موج مصادره دارایی ها در ونزوئلا را لمس می کنند و به همین دلیل است که هنوز در وضعیت انتظار و نظاره گر باقی مانده اند.

پیش از آنکه Chevron پول بیشتری در ونزوئلا سرمایه گذاری کند، نیازمند برخورداری از حق ارجاع اختلافات به داوری بین المللی است تا اینکه صرفاً به دادگاه های ونزوئلا اتکا داشته باشد؛ زیرا ونزوئلا سابقه مصادره دارایی های نفتی شرکت های خارجی بدون پرداخت غرامت «عادلانه» را در کارنامه دارد. بنابراین، اگرچه ایالات متحده مادورو را کنار زده و تا حدی شرایط مناسب تری پدید آورده است، Chevron همچنان تا زمانی که حمایت های حقوقی محکمی در متن توافق گنجانده نشود، اطمینان کاملی از امنیت سرمایه گذاری خود نخواهد داشت.

نباید فرض کرد که ونزوئلا اکنون کم ریسک است؛ چرا که امکان مصادره دوباره این دارایی ها وجود دارد.

وضعیت در مورد شرکت های سایر کشورها نیز مشابه است؛ شرکت های Eni و Repsol ایده افزایش تولید از 12,000 بشکه در روز به 200,000 بشکه در روز یا بیشتر را در سر دارند، اما هنوز به یک برنامه سرمایه گذاری واقعی متعهد نشده اند. شرکت های BP و Shell نیز هر دو در سال جاری از پروژه های تازه ای در ونزوئلا رونمایی کرده اند که بیشتر متمرکز بر گاز فراساحلی است تا نفت خام.

کرکس ها به انتظار نشسته اند.

چگونه ایالات متحده برای تأمین منافع و اشتهای نفتی خود در ونزوئلا برنامه ریزی می کند

ایالات متحده از پروژه ای به رهبری الخاندرو بتانکور حمایت می کند؛ او مالک دومین شرکت بزرگ نفتی خصوصی در ونزوئلا است، کنترل یک پنجم از ذخایر نفتی این کشور را در اختیار دارد و اکنون در حال جستجوی سرمایه گذار در 17 میدان نفتی است که هدف آن جذب 100 میلیارد دلار سرمایه خارجی برآورد می شود.

این اقدامات از نظر سیاسی گامی نزدیک به سوی گشایش روابط میان ایالات متحده و ونزوئلا به شمار می رود.