بازده اوراق خزانه‌ داری 30 ساله از 5% عبور کرده است.

بازده اوراق خزانه داری 30 ساله از 5% عبور کرده است، حالا باید دید چه کسی بهای آن را می ‌پردازد

• 5%
  بازده اوراق 30 ساله شکسته شد
• 39 تریلیون دلار
  بدهی ملی
• 1.2 تریلیون دلار
  هزینه سالانه بهره

ماه‌ها بود که سرمایه‌ گذاران و وام ‌گیرندگان سطح 5% را در اوراق قرضه 30 ساله خزانه‌ داری آمریکا زیر نظر داشتند. هفته گذشته بازده اوراق 30 ساله به 5% رسید، در حالی که بازده اوراق 10 ساله کمی پایین‌ تر از 4.50% باقی ماند.

فدرال رزرو کنترل را از دست داده است

فدرال رزرو در حال کاهش نرخ بهره بوده، اما بازار اوراق عملاً اهمیتی نمی‌ دهد. فدرال رزرو طی یک سال گذشته نرخ معیار خود را از 5.25–5.50% به 3.50–3.75% کاهش داده است. اما بازدهی بلند مدت تقریباً تغییری نکرده و حتی افزایش یافته است.

تنها راهکار اضطراری واقعیِ باقی‌مانده، کنترل بازده اوراق قرضه است. یعنی فدرال رزرو مقادیر نامحدودی از اوراق بلند مدت را خریداری کند تا به‌ صورت مصنوعی بازدهی را محدود کند. این اقدام تورم‌ زا است؛ دقیقاً برخلاف چیزی که آمریکا در شرایطی که تورم همچنان بالاتر از هدف 2% قرار دارد، به آن نیاز دارد.

سردرد 1.2 تریلیون دلاری دولت

بدهی ملی آمریکا به 39 تریلیون دلار رسیده که حدود 1.2 برابر تولید ناخالص داخلی سالانه است. تا زمانی که اقتصاد سریع‌ تر از رشد بدهی رشد کند، مدیریت بدهی امکان ‌پذیر است. مشکل اصلی هزینه بهره است. در سال 2020، دولت سالانه حدود 500 میلیارد دلار بهره پرداخت می‌ کرد، اما امروز این رقم به بیش از 1.2 تریلیون دلار رسیده است.

هر افزایش جزئی در بازدهی، صدها میلیون دلار هزینه اضافی سالانه برای بدهی‌ های جدید و بازتأمین مالی‌ شده به دولت تحمیل می ‌کند. در بازدهی‌ های 5–7%، یا دولت باید هزینه‌ های درمان، آموزش و دفاع را کاهش دهد، یا وارد چرخه بدهی فزاینده‌ تری شود. هیچ‌ کدام گزینه خوبی نیست.

آمریکایی‌ های عادی هم تحت فشارند

وقتی بازده اوراق 10 ساله افزایش می‌ یابد، نرخ وام مسکن هم بالا می‌ رود. صاحبان خانه با نرخ بهره متغیر شاهد افزایش اقساط ماهانه خود هستند. نرخ بهره کارت‌ های اعتباری که همین حالا هم به‌ طور میانگین حدود 25% است، بیشتر افزایش پیدا می ‌کند، قدرت خرید کاهش می‌ یابد و در نهایت برخی خانوارها از پرداخت اقساط عقب می‌ مانند.

خبر خوب این است که نرخ معوقات 90 روزه وام مسکن همچنان زیر 1% باقی مانده و این یعنی تکرار بحران مسکن سال 2008 فعلاً در چشم‌ انداز فوری دیده نمی ‌شود. اما در سایر بخش‌ ها سطح فشار به‌ سرعت در حال افزایش است.

غول‌ های فناوری هم مصون نیستند

Alphabet، Amazon، Meta و Microsoft در مقیاس عظیمی روی زیرساخت‌ های هوش مصنوعی سرمایه‌ گذاری کرده‌اند و بخش زیادی از این هزینه‌ها از طریق بدهی تأمین شده است. با نرخ بهره 5%، این بدهی گران است. در 7%، برخی از این سرمایه‌ گذاری‌ها دیگر توجیه مالی نخواهند داشت.

Alphabet و Amazon جریان نقدی کافی برای تحمل این شرایط را دارند. اما مثلاً Oracle در موقعیت شکننده‌تری قرار دارد. بدهی این شرکت افزایش یافته و جریان نقد آزاد آن منفی شده است. اگر بازدهی بیشتر افزایش یابد و بازده سرمایه ‌گذاری‌ های هوش مصنوعی ناامیدکننده باشد، ترکیب خطرناکی ایجاد می‌شود. OpenAI نیز که هنوز سودده نیست و صدها میلیارد دلار تعهد بدهی دارد، با مسیر مشابهی روبه‌رو است.

سه دلیلی که ممکن است بازدهی را باز هم بالاتر ببرد

شاخص کالاهای بلومبرگ اکنون از اوج سال 2022 عبور کرده و همگام با تورم آمریکا حرکت می‌ کند. اگر اختلال در تنگه هرمز عمیق‌ تر شود، قیمت کالاها افزایش می‌ یابد، تورم بالا می‌ رود و بازده اوراق نیز به دنبال آن افزایش پیدا می ‌کند.

ژاپن یکی از بزرگ‌ ترین دارندگان خارجی بدهی دولت آمریکا است و حدود 4% از کل اوراق خزانه‌داری قابل معامله عمومی را در اختیار دارد. برای حمایت از ین که به‌ دلیل افزایش هزینه واردات انرژی به‌ شدت تضعیف شده، بانک مرکزی ژاپن در حال فروش اوراق خزانه‌ داری آمریکا است. هر فروش، عرضه اوراق را بیشتر می ‌کند؛ قیمت‌ها را پایین می‌آورد و بازدهی را بالا می‌ برد.

غول‌های فناوری اکنون برای جذب سرمایه‌ گذاران اوراق قرضه با دولت آمریکا رقابت می‌ کنند. Alphabet، Amazon و شرکت‌های مشابه اکنون اوراق بدهی با نرخ‌هایی نزدیک به دولت آمریکا و با حدود 0.60% سود بیشتر منتشر می‌ کنند. برای سرمایه‌ گذاران این بازده اضافی اهمیت دارد، بنابراین اوراق شرکتی فناوری مستقیماً با اوراق خزانه‌ داری آمریکا برای جذب سرمایه رقابت می‌ کنند.

جمع‌ بندی

عبور بازده اوراق 30 ساله از سطح 5% نشانه‌ ای است از اینکه دوران پول ارزان به پایان رسیده است. تورم پایدار، جنگ احتمالی آمریکا و ایران، و عقب‌ نشینی ژاپن از بدهی آمریکا همگی بازدهی را بالاتر می‌ برند. مگر اینکه هزینه‌ های دولت کنترل شود یا تورم به‌ شدت کاهش یابد، فشار بر بازدهی‌ها فقط بیشتر خواهد شد.